آموزش کمانچه kamancheh در ملارد ،مارلیک،اندیشه

کمانچه یکی از سازهای موسیقی ایرانی است که علاوه بر شکم، دسته و سر، در انتهای پایینی ساز، پایه‌ای دارد که روی زمین یا زانوی نوازنده قرار می‌گیرد. این ساز دارای چهار سیم است که در موازات دسته کشیده می‌شود و از آرشه برای نواختن آن استفاده می‌کنند. آموزش ساز کمانچه نیاز به مهارت تخصصی دارد. 

این ساز شامل کاسه طنینی، خرک، دسته، گوشی‌ها، شیطانک، سیم گیر، پایه و آرشه است. اگر قصد آموزش ساز کمانچه را دارید باید با تمام این اجزا آشنا شوید. کاسه طنینی که شکل کُره‌ای دارد، به‌صورت توخالی است و دهانه‌ای در بالای آن برای قرارگیری پوست وجود دارد. خرک که از چوب یا استخوان ساخته می‌شود، به همراه دو پایه کوچک بر روی پوست کاسه قرار می‌گیرد و سیم‌ها را تنظیم نگه می‌دارد. دسته نیز از یک لوله چوبی ساخته شده و به‌شکل مخروطی است که یک طرف آن به کاسه و طرف دیگر به سرپنجه متصل می‌شود. 
گوشی ها در دو طرف سرپنجه قرار دارند و به تعداد سیم‌ها هستند تا هر سیم به یک گوشه متصل شود. شیطانک که از چوب یا استخوان ساخته شده است، بین سرپنجه و دسته قرار می‌گیرد و سیم‌ها از طریق شیارهای آن به گوشی‌ها متصل می‌شوند. سیم گیر نیز وسیله‌ای برای اتصال سیم به کمانچه است که از داخل کاسه عبور می‌کند و به دسته متصل می‌شود. 
در نهایت، پایه که به پای کاسه متصل می‌شود و آرشه که از یک میله چوبی با موی دم اسب تشکیل شده است، اجزای دیگری هستند که کمانچه را تکمیل کرده و امکان نواختن این ساز را فراهم می‌کنند.  

کوک کمانچه یعنی نسبت فاصله بین سیم‌ها که در دستگاه‌های مختلف موسیقی ایرانی متفاوت است. در نوع معمول کوک، فاصله بین سیم‌های اول و دوم را چهارم یا پنجم در نظر می‌گیرند، سپس سیم سوم را یک اکتاو بم‌تر و بالاتر از سیم اول قرار می‌دهند و سیم چهارم را یک اکتاو بم‌تر و بالاتر از سیم دوم. در گذشته، کمانچه با دو سُل دو سُل کوک می‌شد، اما با ورود ویلن، کوک و انگشت‌گذاری آن‌ها مشابه یکدیگر گردید. 
انواع کوک در کمانچه شامل کوک‌های رِ لا رِ سل (برای دستگاه نوا)، می لا رِ لا (برای دستگاه ماهور)، می لا می لا (برای دستگاه همایون، آواز اصفهان، دستگاه چهارگاه، دستگاه ماهور و دستگاه راست‌پنجگاه) و رلارلا (برای کوک لری) است. اگر در کلاس‌های آموزش ساز کمانچه آنلاین شرکت می‌کنید، می‌توانید نحوه کوک کردن ساز را هم به‌صورت تصویری بیاموزید.